Laxeermiddel

Ik zit weer onder de uitslag. Hoofdpijn, koorts en snot. Met de kuur lijken de bijwerkingen erger te worden. Ik krijg een middeltje om mijn darmen aan de praat te houden. Een poeder dat in water opgelost moet worden. Een laxerend middel en ik krijg me een voorraad! Is dit een teken van God dat je zelfs in het ziekenhuis kan ouwehoeren? Dat het niet uitmaakt wie of wat je bent, maar dat grappen maken overal kan? Ja! Dat is het zeker. T, Pullie, Aap, Booy, Nach en Tjerk, allemaal krijgen ze een paar zakjes mee. Jongens maak er zoveel lol mee als je kunt!

In de middag krijg ik blauwe chemo door me heen. Uit angst door de vorige keer, bel ik mam of ze bij me wilt blijven. ‘s Avonds ben ik weer misselijk. Ik huil om de warmte die er niet is in dit ziekenhuis. Alles gebeurt met de grootste aandacht en wordt gedetailleerd uitgevoerd, maar lijkt bijna robotachtig. Waar is de menselijkheid?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s