Ik houd privé en zakelijk niet graag gescheiden. Knap als je daar überhaupt nog een balans in hebt of naar streeft. Niet schrikken, maar voor mijn gevoel hoor je bij een uitstervend ras. We zijn  inmiddels op zo veel manieren verbonden met elkaar dat je werk-ego niet meer te onderscheiden is van je thuis-ego.

Zo kom ik bij mijn nieuwe werkomgeving allerlei mensen tegen die ik persoonlijk ken. Goed, dat zal ook iets te maken hebben met de grootte van Nijmegen, maar je snapt het idee.

Verzuim

‘Maar je snapt het idee’. Kennelijk snapt niet iedereen het idee. Met veel verbazing  heb ik de ophef over het verzuim gevolgd. Wat “bleek” recent?

Zeker de helft van de werknemers die zich ziek meldt, heeft geen medische klachten.

Werknemers melden zich ziek vanwege privéproblemen, zoals een zieke oudere. Mijn verbazing zit hem in de nieuwswaarde en de reacties die erop volgden:

  1. Met de huidige beweging richting meer participatie en de permanent bèta maatschappij komen we tijdens werktijden meer ‘in de knoei’ met de thuissituatie. ik dacht dat dit al transparant was.
  2. De reacties op het nieuws waren in veel gevallen tegen het paniekerige aan. Ik zag meerdere berichten voorbij komen waarbij de mentaliteit van een hele werkende generatie werd gelaakt.

In mijn optiek moeten HR-afdelingen anders naar deze situatie kijken en meer rekening houden met de verwevenheid van verschillende werelden en de toegenomen flexibiliteit. Waar begin je dan met zoeken? Tot mijn grote geluk mag ik regelmatig samenwerken met zelfstandig professionals. Zp’ers lijken beter in staat om minder te verzuimen (rondom privéproblemen).

Werk & privé balans

Betekent minder verzuim ook direct een goede werk-privé balans? Uiteindelijk is verzuim natuurlijk een matige KPI voor het grote geluk. Ben je in balans? Heb je de gulden middenweg te pakken, equanimity, yin en yang.

We kennen allemaal die die-hards die (!) (te)veel werken. Terwijl ik deze blog om 22:30 aan het schrijven, besef ik me dat mijn eigen werk-privé situatie niet altijd even sterk is. Alhoewel ik soms het onderscheid dus niet meer kan maken (is een blog werk of privé?) ben ik veel van mijn week kwijt aan projecten, opdrachten en andere ambities. Ik merk daar meteen bij op dat ik op dit moment geen kinderen heb waar ik voor moet zorgen, hooguit uit de hand gelopen hobby’s. Mijn situatie is dan ook nog relatief overzichtelijk.

We kennen ook allemaal die die-hards die (!) veel en hard werken, kinderen hebben (een stuk of 3), 6 keer in de week sporten, gezond eten, 4 uur slapen en toch ook nog altijd vrolijk zijn. Hoe doen ze dat? Welke zaken hebben ze zo goed op orde?

Met die vragen ga ik voor Trampelpfad op pfad. In dit netwerk voor sociale professionals en sociaal ondernemers zijn we namelijk op zoek naar waarde. Een evenwichtig leven hoort daar ook bij. In de komende periode zal ik een serie interviews doen met (door mij uitgeroepen) toppers en balans-goeroe’s. De resultaten zie je uiteraard vanzelf voorbijkomen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s