Goudgekleurde aardappelen

juli 2001

Om 10 uur word ik opgehaald, vanaf half 9 zit ik zenuwachtig in een lege kamer. De meeste spullen zijn al weg: de posters, de sjaals en alle kaarten van de muur. De afdeling lijkt verlaten, alsof iedereen er voor mij was en nu maar gewoon thuisgebleven is.

Pa heeft Bossche bollen gehaald, we lopen naar de auto. Ik loop voorop. Ik loop, zit niet in een rolstoel. Mam en pap lopen achter me, zijn stil, weten allebei niet wat te zeggen. In hun ogen zie ik dat ze naar manieren zoeken om de spanning te doorbreken. Voor mij. Maar voor mij hoeft het niet, ik ben niet me ze bezig, ook niet met hun scheiding. Niet nu, een andere keer weer.

Knuffel thuis met Bouk en Iet tegelijk.

Ik heb jullie gemist

Het eerste dat ik thuis doe na een lekker Bossche bolletje, is in bad gaan. Het lekkerste gedeelte van in bad gaan is wanneer het bad nog volloopt en je eigenlijk kou aan het lijden bent, terwijl je weet dat er een moment komt dat dat voorbij is. Een mooie metafoor dacht ik zo.

In bad zitten is ook een moment om na te denken, te ontspannen en om problemen op te lossen. Nadat mijn gedachtes weer op orden zijn gaan we naar opa. De hele familie van mams kant is er. Knuffel ze allemaal. Mijn neefjes Mick en Joey krijgen een extra dikke knuffel. Ze leven hartstochtelijk met ons mee.

gaan we voetballen Tim?

Vandaag even niet! Een potje toepen is ook leuk.

De vrijheid van buiten zijn; onbeschrijflijk. Doodop gaan we naar huis. Besef me dat ik de afgelopen 2, 3 weken alleen maar op bed heb doorgebracht. De energie is op. Ik mag vandaag mijn eigen bed in. Wat een genot, je eigen bed. Zo vertrouwd, zo zacht. Mensen zouden meer geld moeten uitgeven aan hun bed. Met een goed bed kun je de wereld aan.

Als ik voor het avondeten wakker gemaakt word heb ik het koud. Ik voel me zwak. Waar ik na de 1e kuur meteen van alles kon doen, merk ik dat het nu moeizamer gaat.

We eten goud gekleurde aardappelen en vlees met een korst van meel, krokant gemaakt. Friet met een kroketje dus. Na het eten komt Herr Lotgerink langs (Tjerk). Met pap toepen we wat, pap wint de meeste spelletjes. Ik vraag me hardop af of ik een biertje mag drinken en tot mijn verbazing mag het. Niet dat ik er zin in heb, het is meer dat het nu kan!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s