Als projectmanagement fanaat ben ik vaak niet gefocussed op de inhoud. Ik vind het proces belangrijker om de juiste resultaten enigszins binnen scope, tijd en budget te halen. Ja, ja, ook de kwaliteit is erg belangrijk. Alhoewel we met kwaliteit in de praktijk vaak de ‘overeengekomen acceptatiecriteria’ bedoelen:

‘Het logo van de organisatie moet rechts boven op elke bladzijde van het document’

Lang leve acceptatiecriteria om kwaliteit SMART te maken.

In projectmanagement win je door het proces op orde te brengen en in te plannen, je bent namelijk bezig met een verandering waarvan nog geen duidelijk algemeen beeld bestaat in de hoofden van je stakeholders en betrokkenen. Duidelijkheid en tastbaarheid. Projectmanagement is daarmee een vak wat er niet zomaar even bij gedaan kan worden. Alles en iedereen in staat van constante optimalisatie.

Toch hebben onze optimalisatiedrang en planmatigheid ook donkere kanten (excuses voor mijn woordgebruik, ik ben de hele Starwars serie aan het terugkijken). Het gaat vaak ten koste van een stuk passie. De procesmatig op steenwol gekweekte tomaat van de AH smaakt nergens naar, de sla gekweekt in lichtturbines evenmin, onze drang naar veiligheid, zekerheid, resultaatgerichtheid en planmatigheid leiden tot over-engineering. Altijd 5 minuten te vroeg willen komen maakt ons soms wat rigide (en chagrijnig). Het maakt ons veeleisend en haalt hier en daar wat plezier weg uit het leven.

In de korte periode dat ik in Italië woonde, leefden we op een andere manier. Het proces was minder belangrijk en een stuk minder voorspelbaar. Als een tomaat nog niet rijp was, dan werd het stuk fruit (is een tomaat fruit?!) niet geplukt. Ongeacht hoelang hij al aan de plant hing: Kwaliteit laat zich niet altijd vastleggen in acceptatiecriteria, kwaliteit zit verstopt in de WHY.

de dramakoninginnen (letterlijk) waarmee ik in Italië een huis deelde kwamen ochtends kreunend de trap af. Reden: het was zó ontzettend vroeg om rond 8 uur op te moeten staan. In Italië lijkt alles een reden voor drama, maar er werd ook met drama (passie) gekookt en dat smaakte oh-zo lekker. Passie, ongestructureerde echte passie, recht vanuit het hart. Het maakt het leven kleurrijk.

Eerlijk is eerlijk: na 2 maanden werd ik als ‘Nordico’ helemaal gek omdat iedereen constant te laat was. Als er iets gestructureerd was, dan was het te laat komen. Soms vroeg ik me af of de afspraak wel door ging of dat ik wel op de juiste plek stond. Een half uur later kwam de eerste gast rustig een keer aanzetten en na een uur was meestal iedereen er wel.

Ik besef dat ik ‘de Nederlandsche cultuur’ goed heb ingebed in mijn systeem. Ik haal mijn passie uit het proces en probeer soms bewust wat chaos toe te laten tot mijn leven. Al is het alleen maar om wat meer kleur te kunnen zien.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s