De Vierdaagse

juli 2001

De Vierdaagse is gisteren begonnen. Ik heb het dus niet gehaald om op tijd beter te zijn. Gek dat ik hier al 2 weken lig. De 1e kuur duurde anderhalve week, deze keer begint het opknappen nu pas. De dagen zijn lang. Na alle verhalen kijk ik toch wel met angst uit naar de transplantatiekuur. Ik begin me gelukkig wel beter te voelen. Misschien went de pijn ook wel.

Dr. van T. komt langs, zijn verschijning staat symbool voor het CWZ. Wat een ontzettend warme, gezellige, humoristische man. Zijn geheugen laat alleen soms te wensen over. Ik krijg vragen als:

Hoe is het met de acne op je rug?

en

Je mag zeker softijs, of zit je soms nog in de dip?

Ten eerste heb ik geen acne op mijn rug en de hele afdeling weet dat ik nog in de dip zit, mijn dokter twijfelt kennelijk. Dr. van T. komt over als een verstrooide man, dit ziekenhuis maakt dezelfde indruk: de 9 pillen die ik door moest slikken voor mijn keelpijn had ik moeten opzuigen hoorde ik later van een boze arts. De pillen smaakten verschrikkelijk en later bleek dat ik ze toch moest doorslikken. Ik had eigenlijk zuigtabletten moeten hebben. Verkeerde medicatie, boze artsen en een brok bitter in mijn mond.

Tjerk werkt nu dus ook in het CWZ. Hij zit de ochtenden bij me met een emmer water. Altijd paraat om te acteren alsof hij aan het werk is. Ook hij bespaart me de details van zijn werkzaamheden. Gelukkig, als ik zie wat ik soms zelf achterlaat voor de verpleging en schoonmaak.

Advertisements

One thought on “De Vierdaagse

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s