Hard zijn

Juli 2001

Weer een slechte, matte dag. Buiten is het 30 graden, maar ik voel de zon niet. Op de kamer is het koel.

Moet je blij mee zijn. Buiten is het niet te houden.

Maar ik voel de zon niet, niet op mijn huid, niet in mijn hart. Geen zin om te douchen, geen zin om ook maar iets te doen. Mam weet me om te praten. Het lukt haar altijd.

Nacho is er middags al Suzan belt. Ze is terug van een weekendje weg en heeft via via mijn kamernummer gevonden. ik had het zojuist nog met Nach over deze verkering. Dat het niet opschiet, dat ik me niet kan concentreren. Met de telefoon aan mijn oor maak ik Nach duidelijk wie ik aan de lijn heb.

Stel je niet aan Tim, hard zijn, dat is voor iedereen beter.

Zegt Nach terwijl Suzan aan de andere kant praat. Ik verman mezelf en vertel haar dat ik haar niet meer leuk vind (wat niet waar is). Ik vertel haar dat ik geen zin heb om haar weer te zien (wat niet waar is).

Op een ander moment had het best iets kunnen worden. Na een verdrietige Suzan ‘op de haak te hebben gegooid’ ben ik opgelucht. Als ik later mam aan de lijn heb, vraagt ze om tekst en uitleg. Ze klinkt verontwaardigd. Ik vertel dat ik geen zin meer heb in verkering. Als ze doorvraagt verander ik het onderwerp.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s