Ik voel de zon niet

Juli 2001.

Moe wakker. De nacht van gisteren en eigenlijk ook de dag ervoor hebben me gesloopt. Ik word afgekoppeld van het infuus zodat ik kan douchen. Tijdens het douchen overdenk ik mijn zonde van gisteren. Conclusie: niet meer aftrekken terwijl er gif door je heen gaat.

Na de douche moet ik pas echt boeten voor de actie van gister. De zaalarts die de boel in de gaten houd, wil weten of de aanval veroorzaakt is door een bacterie, dus moeten er foto’s gemaakt worden van sinusholtes en longen. Omdat ik nog wat slap ben, gaan we in een rolstoel naar de röntgen-afdeling. Daar aangekomen besluit ik dat ik net zo goed kan lopen, ik heb geen zin in die zielige flauwekul.

Terug op de kamer is Heid er inmiddels. Mijn tante heeft speciaal voor mij leren toepen. Ze weet niet waar ze aan begint! Ik bewonder haar om haar aanwezigheid. Zonder dat erom gevraagd is, zit ze dagelijks aan mijn bed. Nog belangrijker, ze helpt mam waar het kan en moet. Diep respect daarvoor.

Tijdens het toepen stapt de mollige diëtiste binnen. Grappig en ergens klopt het ook niet helemaal naar mijn idee. Het blijkt dat mijn gezeur over het eten van gister zin heeft gehad: elke dag bij de broodmaaltijd van 17:00 wordt een snack toegevoegd.

Pa heeft Luuk meegenomen, een maat van hem uit zijn oude jeugdvoetbalteam. Ze gaan lang terug. Luuk doet me altijd denken aan Joe Dalton van de Daltons, zelfde uiterlijk. Hij heeft zijn collectie strips meegenomen waar je U tegen zegt. ‘Rooie oortjes’ en heel veel ‘Stamgasten’. Voorlopig veel leesplezier.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s