Vorige week, op de terugweg van Enschede naar Nijmegen stond toevallig Radio 1 aan. Ik wissel de radiostations namelijk nog wel eens af in het anderhalf uur die het duurt om thuis te komen.

Er werd een enorm spannend onderwerp besproken: Honden. Hondenuitlaatservices om precies te zijn. Hondenuitlaatservices in Utrechts natuurgebied om nóg preciezer te zijn.

De hondenuitlaatservices (vanaf nu afgekort tot HULS)  zijn een groot probleem in Utrecht. De groepen honden zijn namelijk te groot en lopen vaak los. Mensen die bang zijn voor honden ervaren een encounter met de HULS als (voorzichtig uitgedrukt) ongewenste onderbreking op hun zo vredige natuurwandeling. Ook het wild in de bossen wordt regelmatig lastig gevallen door de niet-wilde honden.

Als oplossing hebben natuurbeheerders nu 5 clusters toegewezen waar de HULS terecht kunnen. Tot 7 december kan er worden ingetekend op de gebieden. Kom je als HULS buiten een toegewezen gebied in de natuur dan zit je waarschijnlijk in de problemen. Tenminste, in de problemen, ik ga er hier zelf even vanuit dat de natuurbeheerders ook de controles voor hun rekening nemen.

Een cynische stem vroeg zich na de rapportage af waar we ons allemaal druk om maken. Ik vroeg me af hoeveel geld het kost.

Overengineering (or over-engineering) is the designing of a product to be more robust or complicated than is necessary for its application, either (charitably) to ensure sufficient factor of safety, sufficient functionality, or because of design errors. Overengineering can be desirable when safety or performance on a particular criterion is critical, or when extremely broad functionality is required, but it is generally criticized from the point of view of value engineering as wasteful. As a design philosophy, such overcomplexity is the opposite of the less is more school of thought

Een van onze (PKP) professionals, waar ik mee sprak tijdens de bedrijfsschool op de Sint Maartenskliniek, noemde de nieuwe rotondes die overal in Nederland verrijzen als mooi voorbeeld van ‘over-engineering’. Het voorbeeld, lichtelijk beïnvloed door persoonlijke ergernissen, is karakteristiek voor de doorontwikkeling van procesmatig Nederland.

rotonde

Veiligheid voorop en doorspekt van compromissen. In projectmanagement moeten we ons constant afvragen wanneer een product klaar is voor een (definitieve) 1.0 versie. Zelf hanteer ik graag de ‘Italiaanse Pasta Filosofie’ (hierna afgekort tot IPF). De IPF is duidelijk:

  • Eenvoudig en kernachtig
  • Kwalitatief sterk
  • Weinig handelingen
  • Secuur (Geweldig samenspel van producten/aandacht voor afstemming producten)

Ik ben altijd op zoek naar simpele, duidelijke eindproducten, geschikt voor de absolute kern van het doel. We hebben het onszelf zo onnodig ingewikkeld gemaakt. Tijd voor iets lichters.

the_general_problem-974

 

Advertisements

One thought on “Over-engineering vs. IPF

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s