Il Commence (juni 2001)

Buiten is het heerlijk weer, zomer. We melden ons op afdeling B12 van het CWZ in Nijmegen. De hele garderobe is zo ongeveer mee, een beetje alsof ik op reis ga.

Vrienden en familie mogen gelukkig de hele dag binnen vallen, de verpleging doet daar niet moeilijk over. Er volgen wat simpele lichaamsonderzoekjes en daarna een gesprek over wat nou precies de bedoeling is:

Vanmiddag wordt begonnen met dag 0, er wordt een infuus ingebracht met suikers en zouten erin. Oftewel: een spoeldag.

Op dag 1 (morgen om 14:30) volgt cytostatica. Cytostatica, puur gif dat je lijf ingaat via het infuus. De urine die dat oplevert mag niet in aanraking komen met de huid, zo giftig is het. Risico’s voor nieren, hart en daarnaast voor infecties omdat het immuunsysteem aangetast wordt.

Om deze reden is het ook belangrijk om in het ziekenhuis te blijven totdat het immuunsysteem weer voldoende hersteld is. Daarbij komt haaruitval, een gevoelige mond en eventueel misselijkheid.

Terwijl ik fantaseer hoe mijn urine eruit zal zien en hoe gevaarlijk het zou zijn als ik tegen iemand aan zou plassen (een soort ‘superpower’), wordt ons verteld dat het eten eerst standaard de magnetron ingaat, omdat bij die temperatuur bacteriën worden gedood. Lekker eten zit er dus niet in.

Er volgt een verhaal over psychologische en sociale ondersteuning. Hoe belangrijk het is om psychologische hulp te hebben. Blablabla. Als ik ergens niet op zit te wachten dan is het dat. Dit is meer mams ding.

Voordat de chemo morgen begint, wordt eerst een ECG (hartfilmpje) gedaan, daarna nog een keer een bekkenpunctie. De chemo die morgen begint kan me wat dat betreft minder zenuwachtig maken dan de punctie. Ellende, na de 2 vorige puncties heb ik genoeg ‘ervaring’ om al dagen van te voren wakker te liggen.

Bag, Naald, Tjerk, klasgenoten, familie, vrienden en vriendinnen, allemaal komen ze langs vandaag. Fijn om zoveel aandacht te krijgen.

Avonds op bed ben ik helemaal alleen. Voor het eerst. Angst en eenzaamheid bekruipen me. Niemand anders kan dit oplossen dan ik. Ik kan niet naar huis, geen pauze, dit is niet eerder afgelopen dan wanneer ik genezen ben, of dood. Geen ontsnappen. Help me hier doorheen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s