Spoedcursus volwassen worden

Zaterdagochtend word ik wakker. Slaperig herinner ik me dat gister geen goede dag was. Oh ja, waarschijnlijk kanker. Ik heb gisteravond veel nagedacht en besloten om, wat er ook moge gebeuren, alles als een man te doorlopen. Als de rest in paniek raakt, blijf ik kalm.

Dit weekend probeer ik iedereen te troosten en vertrouwen uit te stralen. Naast steun te bieden, doe ik mezelf er ook een plezier mee. De toekomst is namelijk nog nooit zo onzeker geweest. Zoals het er nu uitziet zijn er 3 mogelijkheden.

1. Geen kanker: feestje en god bedanken

2. Hodgkin: een vorm van kanker met ‘shops’; 1 dag per keer naar het ziekenhuis en thuis uitzieken. Goed te genezen op jonge leeftijd.

3. Non-Hodgkin: een vorm van kanker met ‘chemokuren’.  Meerdere weken achter elkaar in het ziekenhuis en vervelende onderzoeken. Een zware vorm, maar ook zeldzaam onder jongeren.

1 is goed, 2 gaat en de kans op 3 is niet zo groot. Ik probeer de situatie positief in te zien. Van pap en mam krijg ik een Discman. Is dit een  ‘we-gaan-het-samen-doen’ cadeau? Dat gevoel krijg ik wel en dat bevalt.

Voetbal veel met Nacho en Tjerk, fiets de buurt rond. Ko, Bag, Pul en Aap, ze zijn allemaal aan het voetballen, worden stil als ze me zien. Ze kijken alsof ze medelijden hebben, maar ook alsof ze blij zijn niet in mijn schoenen te staan.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s