Het weer, de trein, normale dingen

Vorig jaar rond deze tijd zat ik in Italië. Rondom de inmiddels witte toppen van de Alpen. Op zo’n 100 kilometer. Het kan meer geweest zijn. Het weer was daar overigens altijd wel goed: Het bergen zorgden ervoor dat het 1 keer in de 10 dagen regende, maar de overige dagen was de hemel blauw. Of is de hemel blauw, want dat zal nog steeds wel zo zijn. Wat blijkt: kou is niet zo belangrijk. In ieder geval niet voor mij. De horizon in zicht, veel belangrijker. Het reliëf van de bergen als perspectief en het besef, het duidelijke besef dat er iets veel groters aanwezig is.

Hoe anders is dat hier, waar het altijd grijs en grauw lijkt te zijn en die blauwe hemel ver weg. Hier moeten we het dus van iets anders hebben, of grijs moet je lievelingskleur zijn (bij mijn zus is dat zo bijvoorbeeld). Goed, je moet er een beetje alert op zijn, maar het is er wel. Het station is een plek waar veel dingen gebeuren. Ik weet dat, want tegenwoordig moet ik 2 dagen in de week naar Enschede om te werken bij het Saxion, de hogeschool aldaar. Terwijl 3 rennende chinezen in pak met koffer naar hun trein sprinten lijkt het station te veranderen in een dierentuin. Een dierentuin waar allerlei de ochtendroker, de gehaaste, de slapende, de ik-wil-absoluut-alleen-zitter, allemaal hun eigen plekje hebben. Geen idee overigens waar ik hoor. Volgende week ga ik met de auto. Dat vind ik best wel jammer.

tovernarij

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s